درمان فیبروم رحمی از جراحی تا غیر جراحی

درمان فیبروم رحمی یکی از موضوعات مهم در حوزه سلامت خانم‌ها است که توجه بسیاری از بیماران و پزشکان را به خود جلب کرده است. فیبروم‌ها توده‌های غیرسرطانی رحم هستند که می‌توانند باعث علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی، درد لگن، فشار بر مثانه و حتی مشکلات باروری شوند. بسیاری از زنان هنگام مواجهه با این مشکل به دنبال روش‌های مؤثر درمانی هستند اما نمی‌دانند کدام گزینه مناسب‌تر است. در این مقاله به بررسی روش‌های مختلف درمان فیبروم رحمی و انتخاب بهترین رویکرد پرداخته می‌شود.

علائم فیبروم رحمی

در اغلب موارد فیبروم در رحم علامت خاصی برای فرد به همراه ندارد، ولی بسته به محل قرار گیری توده، اندازه و تعداد فیبروم‌های رحمی با علائم خاصی بروز پیدا می‌کنند. از شایع‌ترین آن به شرح زیر است:

• خونریزی شدید قاعدگی
• احساس فشار یا درد لگن
• دوره های قاعدگی که بیش از یک هفته طول می کشند.
• کمر درد یا درد پا
• اختلال در تخلیه ی مثانه
• یبوست
• گاهی دردهای حاد به دنبال کاهش خونرسانی به توده ی فیبروم

دلایل ایجاد فیبروم رحم

فیبروم رحم یکی از شایع‌ترین تومورهای خوش‌خیم در میان خانم‌ها است که هنوز علت دقیق بروز آن مشخص نشده است. با این حال، عوامل مختلفی در ایجاد و رشد این توده‌ها نقش دارند که شناخت آن‌ها می‌تواند در پیشگیری و مدیریت بیماری کمک‌کننده باشد. از مهم‌ترین آن‌ها به شرح زیر است:

عوامل هورمونی

هورمون‌های زنانه به‌ویژه استروژن و پروژسترون نقش مهمی در رشد فیبروم‌ها دارند. این هورمون‌ها با تحریک بافت رحم، باعث بزرگ‌تر شدن فیبروم‌ها می‌شوند. به همین دلیل، فیبروم‌ها در دوران باروری شایع‌ترند و بعد از یائسگی به دلیل کاهش هورمون‌ها کوچک‌تر می‌شوند.

عوامل ژنتیکی

وراثت و زمینه خانوادگی یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد فیبروم است. زنانی که مادر یا خواهر آن‌ها دچار فیبروم بوده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند. تغییرات ژنی خاص نیز می‌تواند رشد غیرطبیعی سلول‌های رحم را تحریک کرده و باعث شکل‌گیری فیبروم شود.

عوامل محیطی و سبک زندگی

رژیم غذایی ناسالم، اضافه وزن و مصرف زیاد گوشت قرمز احتمال بروز فیبروم را افزایش می‌دهد همچنین کمبود ویتامین D و مصرف الکل یا کافئین بیش از حد از جمله عواملی هستند که ممکن است در رشد فیبروم نقش داشته باشند.

بیماری و شرایط پزشکی

برخی بیماری‌ها مانند فشار خون بالا یا مقاومت به انسولین زمینه‌ساز رشد فیبروم هستند علاوه بر آن، شروع زودهنگام قاعدگی یا تاخیر در یائسگی نیز مدت زمان بیشتری رحم را در معرض هورمون‌ها قرار می‌دهد و احتمال بروز فیبروم را افزایش می‌دهد.

روش‌های تشخیص فیبروم رحم

تشخیص به‌موقع فیبروم رحم نقش مهمی در انتخاب بهترین روش درمان و جلوگیری از عوارضی مانند خونریزی شدید یا مشکلات باروری دارد. پزشکان برای شناسایی دقیق این توده‌ها از روش‌های مختلف تصویربرداری و معاینه استفاده می‌کنند. ازجمله متداول‌ترین روش‌های تشخیصی به شرح زیر است:

معاینه لگنی

اولین اقدام برای تشخیص فیبروم، معاینه فیزیکی لگن توسط پزشک است. در این معاینه، پزشک با لمس رحم می‌تواند وجود هرگونه بزرگ‌شدگی یا برآمدگی غیرطبیعی را بررسی کند. اگر رحم بزرگ‌تر از حالت طبیعی باشد، احتمال فیبروم وجود دارد و بررسی‌های تکمیلی انجام می‌شود.

سونوگرافی رحم

یکی از رایج‌ترین و در دسترس‌ترین روش‌ها برای تشخیص فیبروم، سونوگرافی است. در این روش از امواج صوتی برای ایجاد تصویر رحم استفاده می‌شود تا اندازه، محل و تعداد فیبروم‌ها را نشان دهد و به پزشک در تصمیم‌گیری درمان کمک کند.

MRI

MRI روشی دقیق‌تر برای بررسی فیبروم‌های رحم است که به پزشک امکان می‌دهد ساختار رحم و فیبروم‌ها را با جزئیات بیشتری ببیند. این روش به‌ویژه برای بیمارانی که فیبروم‌های متعدد یا پیچیده دارند توصیه می‌شود همچنین در تعیین بهترین گزینه درمانی بسیار کمک‌کننده است.

هیستروسونوگرافی

در این روش با تزریق محلول نمکی به داخل رحم و انجام سونوگرافی، نمای واضح‌تری از دیواره داخلی رحم به دست می‌آید. این روش به پزشک کمک می‌کند تا فیبروم‌های کوچک یا زیرمخاطی را که در سونوگرافی معمولی شاید دیده نشوند، تشخیص داده می‌شود.

هیستروسکوپی

هیستروسکوپی روشی است که در آن پزشک با استفاده از یک وسیله باریک و مجهز به دوربین، داخل رحم را مشاهده می‌کند. این روش علاوه بر تشخیص، می‌تواند برای درمان برخی فیبروم‌های کوچک نیز مورد استفاده قرار گیرد.

برای دریافت نوبت مشاوره از دکتر شهزاد شریف زاده بهترین متخصص زنان در اصفهان با شماره 03136206093 تماس بگیرید.

بهترین روش درمان فیبروم رحم

فیبروم رحم یکی از شایع‌ترین تومورهای خوش‌خیم در میان خانم‌ها است که می‌تواند باعث علائمی مانند خونریزی شدید، درد لگن و مشکلات باروری شود. انتخاب روش درمانی به شدت علائم، اندازه فیبروم، سن بیمار و تمایل او به حفظ باروری بستگی دارد. در ادامه مهم‌ترین روش‌های درمانی به شرح زیر است:

درمان دارویی

داروها برای کنترل علائم به‌کار می‌روند و به کوچک شدن فیبروم کمک می‌کنند. داروهای هورمونی، سطح هورمون‌ها را کاهش داده و رشد فیبروم را محدود می‌کند همچنین داروهای ضدالتهابی یا کنترل‌کننده خونریزی می‌تواند شدت علائم را کم کنند، هرچند تأثیر آن‌ها موقتی است.

روش‌های غیرجراحی

یکی از رایج‌ترین این روش‌ها، آمبولیزاسیون شریان رحمی است که طی آن جریان خونرسانی به فیبروم مسدود می‌شود و در نتیجه فیبروم کوچک‌تر می‌گردد. روش دیگر، سونوگرافی متمرکز (HIFU) است که با امواج فراصوت فیبروم را تخریب می‌کند. این روش‌ها تهاجم کمتری دارند و اغلب با دوره نقاهت کوتاه همراه‌ است.

جراحی میومکتومی

جراحی میومکتومی به معنای برداشتن فیبروم از رحم است بدون اینکه خود رحم آسیب ببیند. این روش برای خانم‌هایی که قصد بارداری دارند بسیار مناسب است. در واقع میومکتومی می‌تواند به روش باز، لاپاراسکوپی یا هیستروسکوپی انجام شود و بسته به تعداد و اندازه فیبروم انتخاب می‌شود.

هیسترکتومی

هیسترکتومی یا برداشتن کامل رحم، تنها روش قطعی برای درمان فیبروم است. این گزینه بیشتر برای خانم‌هایی در نظر گرفته می‌شود که فیبروم‌های بزرگ یا علائم بسیار شدید دارند و دیگر تمایلی به بارداری در آینده ندارند. اگرچه این روش به‌طور کامل مشکل فیبروم را رفع می‌کند، اما یک تصمیم بزرگ و غیرقابل بازگشت است.

در نهایت…

درمان فیبروم رحم بسته به شرایط هر بیمار می‌تواند از دارو و روش‌های غیرجراحی تا جراحی‌های پیشرفته متغیر باشد. آنچه اهمیت دارد انتخاب بهترین شیوه درمانی با توجه به سن، شدت علائم و تمایل به بارداری است. تشخیص به‌موقع و مراجعه به پزشک متخصص می‌تواند از بروز عوارض جدی پیشگیری کند. در نهایت، آگاهی از گزینه‌های درمانی مختلف به آن‌ها کمک می‌کند تا تصمیمی آگاهانه برای بهبود کیفیت زندگی خود بگیرند.