دکتر شهزاد شریف زاده / بیماری و مشکلات زنان / همه چیز درباره فیبروم رحمی
۶ دقیقه

همه چیز درباره فیبروم رحمی

فیبروم رحمی یا رشد توده های غیر سرطانی در رحم، یکی از مشکلات بدون علامت در زنان است. این ضایعات تقریبا هرگز باعث بروز سرطان نمی شوند. اندازه ی فیبروم های رحمی متفاوت است و می توانند در حدی کوچک باشند که با چشم غیرمسلح دیده نشوند، یا به اندازه ای بزرگ باشند که باعث بزرگ شدگی رحم شوند. در مواردی که تعداد فیبروم های رحمی خیلی زیاد باشند می توانند به سمت قفسه سینه فشار وارد کرده و منجر به اضافه وزن شوند. در این مقاله قصد داریم درباره علائم، علت، پیشگیری و درمان فیبروم رحمی اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار دهیم. در ادامه مقاله با ما همراه باشید…

 
 

 

فیبروم رحمی چیست؟

بسیاری از خانم ها در طول عمر خود دارای فیبروم رحمی هستند، بدون اینکه از وجود آن اطلاع داشته باشند. گاهی طی انجام معاینات چکاپ سالیانه یا بررسی های سونوگرافی، وجود فیبروم در رحم به صورت اتفاقی تشخیص داده می شود. یک سلول بنیادی در عضلات  صاف رحم، دچار تقسیمات زیادی شده و کم کم توده ی فیبروم رحم را ایجاد می کند. این توده متمایز از بافت اطراف بوده و حالت الاستیکی دارد. فیبروم ها دارای الگوی رشد متفاوتی هستند و برخی به سرعت رشد می کنند، ولی برخی دیگر به همان اندازه اولیه باقی می مانند و برخی دیگر، ممکن است خود بخود از بین بروند. در این مقاله به بررسی علائم، علل بروز فیبروم رحمی و درمان های رایج برای آن می پردازیم.

 

علائم فیبروم رحمی

در اغلب موارد فیبروم در رحم علامت خاصی برای فرد به همراه ندارد، ولی در برخی موارد بسته به محل قرار گیری توده، اندازه و تعداد فیبروم های رحمی, علائم خاصی بروز پیدا می کنند. از شایع ترین علائم فیبروم رحمی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • خونریزی شدید قاعدگی
  • احساس فشار یا درد لگن
  • دوره های قاعدگی که بیش از یک هفته طول می کشند.
  • کمر درد یا درد پا
  • اختلال در تخلیه ی مثانه
  • یبوست
  • گاهی درد های حاد به دنبال کاهش خونرسانی به توده ی فیبروم و آغاز فرایند مرگ آن رخ می دهد.

لزوم مراجعه به پزشک در بروز فیبروم رحمی

در صورتی که هر یک از علائم زیر را داشتید، به بهترین متخصص زنان مراجعه کنید.

  • دوره های قاعدگی بیش از حد طولانی و با خونریزی های شدید
  • درد های لگنی که به درمان مقاومند و برطرف نمی شوند.
  • لکه بینی و همچنین بروز خونریزی در بین دوره های قاعدگی
  • کم خونی در بدن بدون وجود دلیل قابل توجیه
  • درد شدید واژینال و خونریزی ناگهانی ( اورژانس مراجعه به پزشک متخصص)

 

علل بروز فیبروم رحمی

 

 

 

طبق تحقیقات بالینی، عوامل زیر در بروز فیبروم رحمی موثرند. هرچند علت دقیق این اختلال هنوز مشخص نیست.

  • تغییرات ژنتیکی، تغییرات ژنتیکی در سلول های طبیعی رحم  منجر به بروز فیبروم خواهد شد.
  • هورمون های استروژن و پروژسترون. به نظر می رسد این دو هورمون در رشد بیشتر فیبروم رحم موثرند. فیبروم های رحم اغلب در سنین 16 تا 50 سالگی که میزان استروژن در بدن زن در بیشترین میزان ممکن است ایجاد می شوند.
  • فاکتور رشد انسولین. عاملی که منجر به رشد طبیعی سلول ها می شود می تواند باعث بروز فیبروم رحم نیز بشود.

ریسک فاکتورهای بروز فیبروم رحمی

برخی از عوامل افزایش دهنده ی  بروز فیبروز رحم، توسط محققین معرفی شده اند ( بجز قرار گیری در سنین باروری، سن 16 تا 50 سال). یکی از این عوامل، داشتن نژاد سیاه پوست است. طبق مطالعات انجام گرفته، زنان سیاه پوست بیش از سایر نژاد ها دچار فیبروم رحم می شوند. همچنین بروز این فیبروم رحم در این نژاد، در سنین پایین تری رخ می دهد و احتمال علامت دار شدن، بزرگ تر و متعدد بودن آنها بیشتر است.

وراثت نیز از عوامل دیگر افزایش ریسک بروز فیبروم رحمی است. در صورتی که مادر یا خواهر شما دچار فیبروم رحم باشند، احتمال بروز این عارضه در شما بیشتر خواهد بود. شروع قاعدگی در سنین پایین تر,کمبود ویتامین D، چاقی، مصرف بالای گوشت قرمز، کمبود سبزیجات سبز، میوه و لبنیات در سبد غذایی، مصرف الکل و آبجو نیز می توانند در افزایش ریسک بروز فیبروم رحم موثر باشند.

بارداری و فیبروم رحمی

به طور معمول داشتن فیبروم در رحم تداخلی با بارداری ندارد، ولی در صورتی که فیبروم ها در نواحی خاصی همچون زیر مخاط قرار گرفته باشند می توانند باعث ناباروری و یا از دست دادن جنین شوند. برخی از مشکلات بارداری همچون: جدا شدن جفت، زایمان زودرس یا محدودیت رشد داخل رحمی جنین نیز می تواند از عوارض وجود فیبروم های رحمی باشد.

پیشگیری از بروز فیبروم رحمی

متاسفانه شواهد علمی بسیار کمی در زمینه ی چگونگی پیشگیری از بروز فیبروم های رحمی در دسترس است. پیشگیری از بروز فیبروم رحم تقریبا غیر ممکن است, ولی تنها درصد کمی از این توده ها به درمان نیاز پیدا می کنند. به طور کلی پس از یائسگی تمایل فیبروم ها به کوچک شدن بیشتر می شود، ولی انتخاب شیوه ی سالم زندگی، خوردن میوه و سبزیجات تازه، کنترل وزن در محدوده ی نرمال، می تواند ریسک بروز فیبروم رحم را تا حدودی کاهش دهد. همچنین طبق برخی مطالعات انجام گرفته، مصرف قرص های ضد بارداری خوراکی توانسته است میزان بروز فیبروز را کاهش دهد.

انواع فیبروم رحمی

فیبروم های رحمی می توانند در نقاط مختلفی از رحم ایجاد شوند و اندازه ی آنها می تواند از یک نخود تا یک خربزه متفاوت باشد. ولی به طور کلی فیبروم ها را به انوع اصلی زیر تقسیم بندی می کنند.

  • Intramural fibroids که شایع ترین نوع فیبروم رحمی بوده و در دیواره ی عضلانی رحم ایجاد می شوند.
  • Subserosal fibroid یا فیبروم هایی که از دیواره ی رحم به سمت لگن گسترش پیدا کرده و می توانند بسیار بزرگ شوند.
  • Submucosal fibroid یا فیبروم هایی که ابتدا در لایه ی عضلانی زیر پوشش داخلی رحم ایجاد شده و سپس به سمت حفره ی رحمی گسترش پیدا می کنند.

درمان فیبروم رحمی

در صورتی که فیبروم باعث بروز علائم شود می توان برای درمان آن از روش های زیر استفاده کرد:

  • LNG-IUS( وسیله ی T شکل که داخل رحم قرار داده شده و به تدریج پروژسترون لوونورژسترول آزاد میکند)
  • ترانکسامیک اسید( از بین بردن عروق کوچک و کاهش 50% خونریزی)
  • داروهای ضد التهاب( ایبوپروفن, مفنامیک اسید)
  • در صورتی که درمان های دارویی جوابگو نباشند, از درمان جراحی استفاده خواهد شد.
بهترين جراح زيبايي واژن در اصفهان

دکتر شهزاد شریف زاده

فارغ التحصیل پزشکی عمومی دانشگاه نجف آباد سال۱۳۸۲
فارغ التحصیل تخصص زنان ‌زایمان از دانشگاه جندی شاپور اهواز

برچسب ها:
مقالات مرتبط
پرسش و پاسخ تکمیلی

سوالات شما در اسرع وقت پاسخ داده شده و از طریق ایمیل اطلاع رسانی خواهد شد

0 دیدگاه
یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 11 =

تماس با پزشک